الشيخ الكليني ( مترجم : مصطفوى )
16
الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى )
3 - امام باقر عليه السّلام فرمود : همانا خداى عز و جل مخلوق را آفريد و هر كه را دوست داشت ، از آنچه دوست داشت آفريد ، و آنچه را دوست داشت اين بود كه : از طينت بهشتى آفريد و هر كه را دشمن داشت از آنچه نزدش مبغوض بود آفريد ، و آنچه نزدش مبغوض بود ، اين بود كه خلقتش را از طينت دوزخى ساخت ، سپس آنها را در ظلال برانگيخت . راوى گويد : عرضكرد ظلال چيست ؟ فرمود : مگر سايه خود را در پرتو خورشيد نمىبينى كه چيزى هست و چيزى نيست ( نظر باينكه سياهى روى زمين است چيزى هست ، و نظر باينكه ماده و ذاتيت ندارد چيزى نيست و مقصود عالم أرواح يا عالم مثالست ) سپس از ميان آنها پيغمبران را برانگيخت و ايشان را باقرار بخداى عز و جل دعوت كرد . اينست معنى قول خداى عز و جل : « اگر از آنها بپرسى چه كسى خلقشان كرده خواهند گفت خدا ، 87 سوره 43 » سپس آنها را باقرار بپيغمبران دعوت كرد ، بعضى اقرار كردند و برخى انكار ورزيدند . آنگاه بولايت ما دعوتشان فرمود ، به خدا هر كه را كه خدا دوست داشت به آن اقرار كرد و هر كه را دشمن داشت انكار ورزيد . و همين است معنى قول خداى تعالى : « آنها به آنچه قبلا تكذيب كرده بودند ، ايمان نخواهند آورد ، 101 سوره 7 - » سپس امام باقر عليه السّلام فرمود : تكذيب در آنجا واقع شد ( يعنى كسانى كه اكنون تكذيب ولايت ميكنند ، ابتدا در عالم أرواح و مثال تكذيب كردهاند ) . رسول خدا نخستين كسى بود كه پاسخ داد و بربوبيت خداى عز و جل اقرار نمود 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : بعضى از مردم قريش برسول خدا صلى اللَّه عليه و آله عرضكردند : بچه